Medjugorje
W języku chorwackim, używanym przez miejscową ludność, nazwa miejscowości jest zapisywana jako 'Međugorje'. Często gdy nie można użyć znaku 'đ', stosowany jest zapis 'Medjugorje' (który jest niepoprawny także w języku chorwackim). Nazwa Međugorje może być po polsku oddana jako Międzygórze. Dla języka polskiego Komisja Standaryzacji Nazw Geograficznych ustaliła urzędowy egzonim Medziugorie. Od czasów średniowiecza kościelną administrację nad tymi terenami sprawują Franciszkanie. Hierarchię diecezjalną ustanowiono dopiero w XIX w. a parafię Medziugorie w 1892, której do naszych czasów patronuje św. Jakub - opiekun pielgrzymów. Pierwszy kościół parafialny wzniesiono w 1897. W 1933 z okazji jubileuszu 1900 lat odkupienia, na jednym z okolicznych wzgórz ustawiono betonowy krzyż, zawierający cząstkę relikwii drzewa krzyża świętego. Obecnie istniejący kościół został konsekrowany 19 stycznia 1969. Od lat 80. XX w. w związku z licznym napływem pielgrzymów i turystów Medziugorie całkowicie zmieniło swój charakter. Z małej wioski, składającej się pierwotnie z trzech osad, stało się bazą gastronomiczno-noclegową, miejscem handlu dewocjonaliami i pamiątkami, z którymi to zajęciami większość mieszkańców jest w jakiś sposób związana. Medziugorie to znane i odwiedzane miejsce pielgrzymkowe w Europie. Jest ośrodkiem odnowy życia religijnego. W centrum miejscowości znajduje się kościół pw. św. Jakuba. W Medziugorie istnieje ponadto dom duszpasterstwa osób uzależnionych - Wspólnota Cenacolo. Mieszczą się tutaj także domy różnych wspólnot: Wspólnoty Błogosławieństw, Oazy Pokoju i innych. W pobliżu miejscowości znajdują się dwa wzgórza - Wzgórze Objawień (Podbrdo), miejsce pierwszych objawień, oraz Wzgórze Krzyża (Kriżevac). Zbocza wzgórz są kamieniste, porośnięte niską roślinnością. W miejscach objawień ustawiono krzyże. Wokół, w rozpadlinach skalnych stoją liczne mniejsze krzyże, do których przymocowane są obrazki lub kawałki papieru z obietnicami, prośbami pielgrzymów, różańce i kwiaty.
|
